پایم را به عرش گــُشودی

کوکب زمینی 

تمام افلاک از درخشش خورشید توست

غروبی ندارد این نور

لطافت ِ چهارفصل ِ بهشتی , بی زمستان

دو فصل بهاریِ پی در پی