چه هیاهوی مـُرده ای دارد این شهر , 

بی حـُضــورت !

تمامی کلاغ های نفرین شده در پوستین عقاب , به گـِرد سـَرم می چرخند !

تمامی راه ها را , عصا زنان , پی عطراگین نَفَس های بهاری ات , پیموده ام ...

تنها یک راه را برگزیدم , 

                             طنابی ,

                                   چوبی ,

                                         برهنه پایی ,

                                               تعادل ِ این پیاده روی بر این طناب معلَّقَم باش

صـِراطـَش با تو ...